tile

پی نوشت ها - صنعت گاز



1- ويليام فريزر Sir William Fraser در زمان ملي شدن نفت رئيس شرکت نفت انگليس و ايران بود. او درسال 1953 بالاجبار پنج کمپاني نفت عمده امريکائي و نيز شرکت شل و شرکت نفت فرانسه (CFP) را براي مذاکره با ايران دعوت کرد. اين مذاکرات به تاسيس کنسرسيوم نفت درسال 1954 انجاميد.

2- دکتر محمد مصدق، نخست وزير ايران در دوران ملي شدن صنعت نفت (1951-1953) .

3- سيد خليل الله کازروني، از صاحبمنصبان برحسته شرکت نفت، درسال 1936 به شرکت نفت پيوست. او مقامات مختلفي را، به ويژه در زمينه اداري، در شرکت ملي نفت طي کرد. کازروني همچنين درآغاز تشکيل وزارت علوم و آموزش عالي (1968-1970) معاون اداري آن وزارتخانه بود.

4- رضا فلاح، فارغ التحصيل دانشگاه بيرمينگام در مهندسي نفت، از صاحبمنصبان قديمي در شرکت نفت ايران و انگليس و سپس شرکت ملي نفت ايران بود. اوسال ها در پست هاي گوناگون در شرکت نفت، از جمله عضو هيئت مديره و معاون مديرعامل در امور بين المللي خدمت کرد.
5- مهندس علي زاهدي از پيشگامان معدن داري درايران.

6- دکتر سيدعلي شايگان، فارغ التحصيل رشته حقوق از دانشگاه پاريس درسال 1927، استاد دانشگاه تهران، نماينده مجلس، عضو جبهه ملّي و از نزديکان دکتر مصدق بود. او، پس از سقوط کابينه دکتر مصدق درسال 1953، به ده سال حبس محکوم شد، امّا پس از سه سال، در1956، مشمول عفو شد.

7- عبدالله انتظام ، يکي از دولتمردان برجسته ايران، خدمت دولت را از وزارت خارجه آغاز کرد، در کابينه اول حسين علاء و در کابينه سپهبد فضل الله زاهدي وزير خارجه بود. انتظام پس از مرتضي قلي خان بيات (سهام السلطان) براي مدتي مديرعامل شرکت ملي نفت ايران بود. در دوران انقلاب عبدالله انتظام به عضويت شوراي سلطنت تعيين شد.

8- منوچهر فرمانفرمائيان، فارغ التحصيل دانشگاه بيرمينگام در رشته مهندسي شيمي، از صاحبمنصبان قديمي شرکت نفت است. از او در اين مصاحبه غالبا نام برده شده است.

9- دکتر منوچهر اقبال، از رجال سياسي ايران در دوران بعد از جنگ دوم، استاد و رئيس دانشکده پزشکي دانشگاه تهران، رئيس دانشگاه تهران، چندبار وزير و از فروردين 1336 (1957) تا شهريور 1339 (1960) نخست وزير ايران بود. او در آبان سال 1342(1963) به سمت مديرعامل و رئيس هيئت مديره شرکت ملي نفت منصوب شد و تا 4 آذر ماه 1356، که به علت سکته قلبي به درود حيات گفت، مصدر اين کار بود.

10- آقاخان بختيار قبل از جنگ دوم نماينده مجلس بود. در کابينه دکتر اقبال وزير کار شد. او از سال 1974 عضو هيئت مديره و رئيس امور اداري شرکت ملي نفت بود.

11- همايون جابر انصاري، فارغ التحصيل رشته مهندسي نفت از امريکا، درسال 1957 به شرکت ملي نفت ايران پيوست. او سپس در وزارت دارائي مديرکل نفت شد. او پس از خدمت در مقام مديرعامل شرکت تلفن، در سال 1974 در کابينه اميرعباس هويدا به وزارت مسکن و شهرسازي منصوب شد.

12- فتح الله نفيسي، فارغ التحصيل دانشگاه بيرمينگام در رشته نفت، از صاحبمنصبان قديمي و برجسته شرکت نفت است که از او دراين مصاحبه غالبا نام برده شده است.

13- فرخ نجم آبادي، فارغ التحصيل رشته مهندسي برق از دانشگاه بيرمينگام، از صاحبمنصبان شرکت نفت، در دهه هفتاد وزير صنايع و معادن در کابينه اميرعباس هويدا بود او درسال پيش از انقلاب به شرکت نفت بازگشت و در چندماه آخر پيش از انقلاب عملا نقش مديرعامل شرکت را ايفا کرد.

14- محمد قوام، عضو وزارت خارجه و به ترتيب سفيرايران درکويت، حبشه، يوگسلاوي و عربستان سعودي بود. او با سه نخست وزير ايران- وثوق الدوله، قوام السلطنه، و علي اميني- خويشي داشت.

15- نظام الدين غفاري استاد دانشگاه که بعدا مدير امور اداري شرکت نفت ايران و ايتاليا (سريپ) شد.

16- هوشنگ فرخان درسال 1939 از دانشکده عالي معدن شناسي کولورادو در امريکا فارغ التحصيل شد. پس از بازگشت به ايران به شرکت نفت پيوست و در نهايت عضو هيئت مديره شرکت نفت شد. او اولين مديرعامل شرکت ملي گاز ايران است و طبيعتا در اين مصاحبه نقش عمده دارد.

17- علينقي عاليخاني، داراي دکتراي دولتي اقتصاد از دانشگاه پاريس، از سال 1962 تا 1969 وزير اقتصاد و از 1969 تا 1971 رئيس دانشگاه تهران بود. بسياري از برنامه هاي اقتصادي دولت در ارتباط با بخش خصوصي در زمان وزارت عاليخاني شکل گرفت.

18- صفي اصفيا فارغ التحصيل مدرسه پلي تکنيک و مدرسه معدن پاريس و استاد معدن شناسي در دانشگاه تهران و از صاحبمنصبان برجسته دولت در دوران پيش از انقلاب بود. ابوالحسن ابتهاج، زماني که مديرعامل سازمان برنامه شد، مسئوليت طرح ها را به اصفيا تقويص کرد. اصفيا سپس معاون و مديرعامل سازمان برنامه شد. او همچنين مدت ها به عنوان وزير مشاور در امور اقتصادي خدمت کرد و در بسياري از زمينه ها حلاّل مشکلات دولت بود.

19- دکتر محمديگانه، فارغ التحصيل دانشگاه کلمبيا، دربسياري از سازمان هاي اقتصادي بين المللي نمايندگي ايران را به عهده داشت. او از سال 1963 تا 1969 معاون وزارت اقتصاد بود و سپس در مقام هاي مختلف، ازجمله رئيس بانک مرکزي، وزير مشاور، وزير امور اقتصادي و دارائي و نماينده ايران در اوپک انجام وظيفه کرد.

20- مهندس خسرو هدايت درسال 1334 معاون وزارت راه شد و سپس در مقام هاي گوناگون، ازجمله معاون نخست وزير، قائم مقام نخست وزير در سازمان برنامه، و پس از ابتهاج مديرعامل سازمان برنامه انجام وظيفه کرد. براي اطلاع بيشتر نگاه کنيد به کتاب برنامه ريزي عمراني و تصميم گيري سياسي، بنياد مطالعات ايران، 1999.

21- منصور روحاني مهندس ساختمان و متخصص آب شناسي بود. او ابتدا در شرکت نفت انگليس و ايران شاغل بود. بعد در شهرداري تهران خدمت کرد. مدتي مديرعامل سازمان آب تهران بود. در کابينه حسنعلي منصور به سمت وزير آب و برق معرفي شد و در همين سمت در کابينه اميرعباس هويدا خدمت کرد. در شهريور 1350، روحاني به سمت وزيرکشاورزي تعيين شد و تاآخر دوره زمامداري هويدا (15 مرداد 1356) دراين سمت باقي ماند. روحاني از وزراي فعال و قدرتمند اين دوره بود. او پس از انقلاب به دست حکومت جمهوري اسلامي اعدام شد.

22- پرويز مينا درسال 1336 از دانشگاه بيرمينگام موفق به اخذ درجه دکترا در رشته مهندسي شيمي شد. او در شرکت ملي نفت ايران مدارج مختلف را طي کرد و در سال 1353 به مديريت امور بين المللي و عضو هيئت مديره شرکت ملي نفت منصوب شد. نگاه کنيد به تحول صنعت نفت ايران، مصاحبه با پرويز مينا، بنياد مطالعات ايران، 1998.

23- تقي مصدّقي، فارغ التحصيل دانشگاه تهران در رشته مهندسي ساختمان، درسال 1945 به صنعت نفت پيوست. او از سال 1959 در سمت مدير امور غير صنعتي در آبادان و از سال 1966 به همين سمت در سراسر حوزه عمليات کنسرسيوم خدمت کرد. در سال 1969 مصدقي به مديريت عامل شرکت ملي گاز ايران منصوب شد و تا 1978 در اين سمت خدمت کرد.

24- احمد معمار زاده، داراي دکتراي اقتصاد از دانشگاه تهران، از اعضاي عالي رتبه بانک ملي و سپس بانک مرکزي بود. او درسال 1973 معاون وزارت اقتصاد و در 1974 معاون وزارت بازرگاني بود.

25- اميرعباس هويدا خدمات دولتي را در وزارت خارجه آغاز کرد، سپس در شرکت نفت عضو هيئت مديره و مسئول امور اداري و درسال 1964، درکابينه حسنعلي منصور، به وزارت دارائي منصوب شد. او در ژانويه 1965، پس از ترور منصور، نخست وزير ايران شد. هويدا تا تابستان 1977، به مدت 5/12 سال، نخست وزير بود. او در دوران انقلاب تصميم گرفت در ايران بماند. پيش از انقلاب زنداني شد و پس از انقلاب به دست حکومت اسلامي کشته شد.

26- جمشيد آموزگار پس از تحصيل درآمريکا و اخذ دکتراي هيدروليک از دانشگاه کرنل به ايران بازگشت و سال ها در مناصب بالا، از جمله به عنوان وزير راه، وزيرکشاورزي، وزير دارائي، وزير کشور، رئيس هيئت اجرائي حزب رستاخيز، دبيرکل حزب رستاخيز و از تابستان 1356 تا تابستان 1357 در مقام نخست وزير خدمت کرد. آموزگار همچنين چندين سال نماينده ايران در سازمان اوپک بود.

27- فريدون مهدوي از دانشگاه هامبورک در رشته اقتصاد دکترا گرفت و پس از بازگشت به ايران در سمت هاي گوناگون، از جمله مديرعامل بانک توسعه صنايع و معادن، خدمت کرد. او درسال 1974 به عنوان وزيربازرگاني معرفي و درسال 1975 با حفظ سمت قائم مقام دبيرکل حزب رستاخيز شد.

28- محسن نوربخش پس از چندسال تصدي وزارت اقتصاد و دارائي در جمهوري اسلامي به رياست بانک مرکزي منصوب شد و در زمان نگارش اين کتاب رئيس بانک مرکزي جمهوري اسلامي بود. Regional Cooperation for Developrnent

29- ، پيمان همکاري منطقه اي براي توسعه ميان ايران، پاکستان و ترکيه، که در رابطه با قرارداد سنتو درسال 1965 امضا شد.

30- عباس غفاري، از صاحبمنصبان شرکت ملي نفت، در اين زمان نماينده و مسئول دفتر شرکت ملي نفت ايران در نيويورک بود.

31- حسنعلي مهران تحصيلات خودرا در رشته اقتصاد و علوم سياسي در دانشگاه ناتينگام انگلستان به پايان رساند. او ابتدا به صندوق بين المللي پول در واشنگتن پيوست و سپس درسال 1348 به ايران بازگشت و در وزارت اقتصاد مشغول به کار شد. درسال 1350 به معاونت وزارت اقتصاد و در آبان 1354 به رياست بانک مرکزي ايران منصوب شد. مهران در کابينه شريف امامي درشهريور 1357 به سمت وزير مشاور و رئيس سازمان برنامه و بودجه و در کابينه ارتشبد ازهاري در آبان همان سال به سمت وزير امور اقتصادي و دارائي منصوب شد.

32- پارس جنوبي به قسمت شمالي از منبع بزرگ گازي اطلاق مي شود، که قسمت جنوبي آن در قطر واقع شده است و به آن North Domeمي گويند. قسمت جنوبي حدود 60 درصد و قسمت شمالي در حدود 40 درصد منبع را در بر مي گيرد. کل گاز دراين منبع بالغ بر 180 تريليون فوت مکعب مي باشد که يکي از بزرگترين منابع گازي دنيا را تشکيل مي دهد. .