tile

پی نوشت ها



 

1- ميرزاحسن خان ابراهيمي (مختارالملک) پسرحاج موسي خان پسر ابراهيم خان ظهيرالدوله پسرعموي فتحعلي شاه و نخستين حاکم کرمان از خانواده قاجار بود.

2- از خانواده سردار نصرت پسر مرتضي قلي خان پسر وکيل الملک. پيش از از اصلاحات ارضي بخش قابل ملاحظه اي از استان کرمان متعلق به اعضاي دو خانواده صادره از ابراهيم خان ظهيرالدوله و وکيل الملک بود.

3-شيخيه، شاخه اي از شيعه دوازده امامي که از سوي شيخ احمد احسائي (1753-1826)، متولد بحرين، پايه گذاري شد. پس از مخالفت شديد روحانيون اصولي، شيخ احمد و سپس مريد و جانشينش سيد کاظم رشتي به اجبار ايران را ترک گفتند. از آن پس رهبري شيخيه در ايران به محمد کريم خان کرماني، سرکار آقا، پسر ابراهيم خان ظهيرالدوله پسرعموي فتحعلي شاه قاجار منتقل و در خانواده او جاري شد. پس از انقلاب اسلامي، سرکار آقا عبدالرضاخان ابراهيمي به دست عوامل جمهوري اسلامي ترور شد.

4- احسان يارشاطر زبانشناس و از بزرگان معاصر ادب و تاريخ ايران، متولد همدان، استاد دانشگاه تهران و نيز دانشگاه کلمبيا، از پايه گذاران انجمن کتاب و مجله راهنماي کتاب، پيش از انقلاب به ايجاد دانشنامه ايرانيکا همت گماشت و پس از انقلاب با پايمردي ستودني به تکميل آن ادامه مي دهد. 5

- غلامرضا افخمي استاد علوم سياسي در دانشگاه ملي ايران و از 1354 تا انقلاب اسلامي دبيرکل کميته ملي پيکار جهاني با بي سوادي بود. او اينک در بنياد مطالعات ايران ويراستاري مجموعه توسعه و عمران ايران را عهده دار است. 6

- رعدي آذرخشي شاعر و استاد ادبيات در آغاز پايه گذاري دانشکده ادبيات دانشگاه ملي رئيس اين دانشکده بود.

7-دکتر لطفعلي صورتگر از اولين اساتيد زبان انگليسي در دانشگاه تهران و سپس دانشگاه پهلوي در شيراز بود. صورتگر در دوران رضا شاه با بورس دولتي به انگلستان رفت. پس از بازگشت مدتي دبير دانشسراي عالي بود. سپس براي دريافت دکترا در ادبيات انگليسي به انگلستان رفت و پس از بازگشت استاد دانشگاه تهران شد.

8-سيمين رجالي، پس از دريافت دکترا در رشته روانشناسي از دانشگاه هايدلبرگ به ايران بازگشت و در دانشگاه ملي ايران به تدريس پرداخت. او استاد دانشگاه ملي ونيز سرپرست دانشجويان دختر در دانشگاه تربيت معلم بود. رجالي در سال 1348 دبير کل سازمان زنان ايران شد.

9- هرمز فرهت، موسيقيدان و آهنگساز ايراني، پس از پايان تحصيل موسيقي و تدريس در امريکا در سال1968 به ايران بازگشت. او استاد و رئيس بخش موسيقي دانشگاه تهران و نيز مشاور سازمان راديو و تلويزيون در امور مربوط به موسيقي بود.

10-علي شريعتي (1311-1356) درسال 1311 در يک خانواده مذهبي درقريه مزينان از توابع سبزوار متولد شد. ابتدا به نهضت مقاومت ملي به رهبري سيدمحمد طالقاني و مهدي بازرگان پيوست. در سال 1960 براي ادامه آموزش به پاريس رفت و در 1964 به ايران بازگشت و پس از چندي در حسينيه ارشاد تهران به سخنراني پرداخت. نوآوري شريعتي در اسلام، او را از علماي سنتي متمايز مي ساخت و در نتيجه گفته هاي او با استقبال به ويژه جوانان روبرو شد. شريعتي چند بار زنداني شد و در نهايت در سال 1977 در لندن به علت سکته درگذشت.

11-آيت الله محمود طالقاني يکي از فعالان انقلاب اسلامي و به ويژه رهبر فکري سازمان مجاهدين خلق بود. او تحصيلاتش را در قم و نجف به پايان رساند. او در دهه 20 به جبهه ملي پيوست و سپس با همکاري مهدي بازرگان و يدالله سحابي در سال 1340 نهضت آزادي، را پايه گذاشت.

12-حشمت يوسفي از زنان فعال ايراني در زمينه هاي اجتماعي- سياسي و اولين دبيرکل سازمان زنان ايران بود.

13- هما روحي، فارغ التحصيل دانشکده حقوق دانشگاه تهران و نيز داراي فوق ليسانس در مديريت ابتدا در بانک مرکزي ايران به کار مشغول شد. او در زمينه حقوق زنان فعال بود. در سال 1347 دبيرکل سازمان زنان ايران و در دهه پنجاه معاون وزارت صنايع و معادن شد.

14- فخرآفاق پارسا، مادر فرخ رو پارسا، از پيشگامان نهضت آزادي زنان بود. او روزنامه «جهان زنان» را پايه گذاشت و ويراستاري و نشر آن را به عهده گرفت.

15- فرخ رو پارسا در رشته پزشکي از دانشگاه تهران دکترا گرفت. او در دهه 30 شمسي دبير و بعد رئيس دبيرستان نوربخش (رضا شاه کبير) بود. فرخ رو پارسا نخستين زني است که در ايران به مقام معاونت وزير و سپس در شهريور 1347 وزارت (وزير آموزش و پرورش) رسيد. پس از انقلاب او را به جرم فحشاء و محاربه با خدا محکوم و سنگسار کردند.

16- هاجر تربيت از پيشگامان نهضت زنان ايران و نخستين رئيس کانون بانوان در سال 1313 بود. وي از اولين زناني بود که به مجلس سنا راه يافت.

17- شمس الملوک مصاحب، داراي دکتراي تعليم و تربيت، کارير اداري خود را در وزارت آموزش و پرورش آغاز کرد. او پس از سال ها تدريس و نيز رياست دبيرستان هاي دختران از دوره چهارم مجلس سنا به عنوان سناتور انتصابي از تهران در آن مجلس خدمت کرد.

18- مهرانگيز دولتشاهي از پيشگامان نهضت زنان ايران پس از اخذ دکترا در جامعه شناسي از آلمان و بازگشت به ايران با همکاري عده اي از زنان جمعيت راه نو را پايه گذاشت. او از نخستين زناني بود که به مجلس شوراي ملي راه يافت، و نيز نخستين زن ايراني که به مقام سفارت (دانمارک) رسيد.

19- مهرانگيز منوچهريان از دانشگاه تهران به اخذ دکتراي حقوق نائل شد. او موسس و سال ها رئيس انجمن زنان حقوقدان ايران بود. او چند دوره سناتور انتصابي از تهران بود و نيز رياست کميته حقوقي پشتيباني از کودکان مجمع بين المللي حقوقدانان وابسته به سازمان ملل را به عهده داشت.

20- عباس نيري، داراي درجه دکتراي حقوق بين المللي از دانشگاه پاريس، کارير اداري خود را در وزارت خارجه آغاز کرد. او پس از طي مدارج اداري در سال 1972 به سمت سفير ايران در مراکش منصوب شد.

21-عبدالرضا انصاري پس از اتمام تحصيلات در امريکا و بازگشت به ايران در اصل 4 آغاز به کار کرد. او مدارج گوناگون، از جمله خزانه دارکل، وزيرکار، مديرعامل سازمان عمران خوزستان، استاندار خوزستان و وزيرکشور را پيمود. انصاري در سال هاي آخر پيش از انقلاب مديرعامل سازمان شاهنشاهي خدمات اجتماعي و قائم مقام شاهدخت اشرف پهلوي در امور اجتماعي بود.

 Katherine Murray Millett -22 از رهبران اوليه موثر در نهضت آزادي زنان آمريکاست. رساله دکتراي او، ترکيبي از تحليل ادبي، جامعه شناسي و انسان شناسي، که در سال 1970 تحت عنوان "Sexual Politics" منتشر شد، بر اهداف و نيز استراتژي جنبش زنان بسيار تاثير گذاشت.

23- نويسنده و فمينيست فرانسوي و يکي از اعضاي «جامعه فلسفي نويسندگان» که به گرد ژان پل سارتر جمع شدند و به تم اِگسيستانسياليزم ابعادادبي بخشيدند. کتاب معروف اوبه نام «جنس دوم» (le Deuxieme Sexe) که در سال 1949 منتشر شد پايگاه انديشه هاي بعدي در زمينه ادبيات فمينيستي شد. Betty Naomi Goldstein -24

درسال 1947 با کارل فريدن ازدواج کرد و در سال 1963 کتاب The Feminine Mystique را به چاپ رساند. اين کتاب، که به تحليل مسائل زنان در نقش هاي سنتي مي پردازد، يکي از نخستين نوشته هاي موثر بر جنبش زنان بود.

25- ستاره فرمانفرمائيان در رشته خدمات اجتماعي تحصيل کرد. او موسس و مدير آموزشگاه خدمات اجتماعي بود.

26- عزت آق اولي خدمات دولتي خود را درسال 1332 در وزارت کشاورزي آغاز کرد و پس از طي مدارج اداري در وزارت کشاورزي و وزارت مسکن و شهرسازي به معاونت وزارت تعاون و امور روستاها منصوب شد. او از سال 1350 قائم مقام دبيرکل سازمان زنان ايران بود.

27- اميرعباس هويدا خدمات دولتي را در وزارت خارجه آغاز کرد، سپس در شرکت نفت عضو هيئت مديره و مسئول امور اداري و در اسفند 1342 در کابينه حسنعلي منصور وزير دارائي شد. هويدا در 7 بهمن 1343، پس از کشته شدن منصور، مامور تشکيل کابينه شد و تا تابستان 1356، به مدت دوازده سال و نيم، نخست وزير بود. او پيش از انقلاب زنداني شد و پس از انقلاب به دست جمهوري اسلامي کشته شد.

28- ويرجينيا وولف (Virginia Woolf) از نويسندگان و منتقدان به نام انگليسي که برسبک رمان نويسي انگليسي تاثير گذاشت. در 1929 رساله اي به نام A Room of One's Own نوشت که درآن مسائل زنان نويسنده در جهان مردسالار تشريح شده بود.

29- قاضي شيرين عبادي، پس از انقلاب اسلامي، در ايران به فعاليت در زمينه دفاع از حقوق مردم، به ويژه زنان، ادامه داد.

30- مهرانگيز کار، از مدافعين حقوق بشر و حقوق زنان، پس از انقلاب، به ويژه پس از مساله موسوم به گردهم آئي برلين، مورد حمله جمهوري اسلامي قرار گرفت. او مدتي در زندان بود و سپس براي معالجه به خارج از ايران رفت.

31- فرنگيس يگانگي (شاهرخ)، از خانواده هاي برجسته زرتشتي ايران، از پيش کسوتان مبارزه براي پيشبرد حقوق زنان و نيز پيشبرد صنايع دستي ايران، سال ها دبير شوراي عالي زنان ايران و نيز معاون دبيرکل سازمان زنان ايران بود. او به ويژه با زندگي روستائي ايران آشنائي دارد.

32- آيت الله سيدکاظم شريعتمداري در سال هاي آخر پيش از انقلاب از اعاظم علما و احتمالا مرجع تقليد مطلق در آذربايجان بود. او پس از انقلاب مورد تعرّض آيت الله خميني قرار گرفت و خلع لباس شد.

33- رجوع کنيد به جامعه، دولت و جنبش زنان ايران (1357-1320) جلد اول، مصاحبه با مهرانگيز دولتشاهي، ويراستار غلامرضا افخمي، بنياد مطالعات ايران، 2002.

34- امير اسدالله علم، فرزند امير شوکت الملک، از خوانين و صاحب منصبان قدرتمند ايران و در کابينه هاي مختلف وزير بود. او در کابينه سپهبد حاجي علي رزم آرا وزير کار و هنگام ترور رزم آرا همراه او بود. علم پس از سقوظ کابينه اميني، در 28 تيرماه 1341 فرمان نخست وزيري گرفت و هنگام وقوع حوادث بهمن ماه 1341 و درگيري با آيت الله خميني نخست وزير بود. علم از دوستان نزديک محمدرضا شاه و از سال 1345 تا 1357 وزير دربار بود. او در فروردين 1357 به بيماري سرطان خون درگذشت.

35- امير طاهري، پس از دريافت فوق ليسانس در امور سياسي و اقتصادي، در سال 1968 در کيهان بين المللي آغاز به کار کرد و در سال هاي بعد به سردبيري روزنامه کيهان رسيد. او به چند زبان خارجي، از جمله انگليسي، فرانسه و آلماني، تسلط دارد.

36- مهندس جعفر شريف امامي رئيس مجلس سنا چند بار وزير و دوبار نخست وزير شد. از جمله مشاغلش نيابت رياست بنياد پهلوي، رياست اطاق صنايع و معادن، رئيس هيئت مديره بانک توسعه صنايع و معادن، و نيز استادي اعظم لژ فراماسونري را مي توان نام برد. دوره دوم نخست وزيري شريف امامي، پائيز 1357 (1978)، مصادف با شتاب گيري جنبش انقلابي در ايران شد. شريف امامي در سال 1998 در امريکا درگذشت.

37-صادق احمدي پس از پايان تحصيلات در رشته حقوق در دانشگاه تهران به وزارت دادگستري پيوست. او پس از طي مراحل اداري و حقوقي، از جمله دادستاني تهران و معاونت پارلماني وزارت دادگستري، در سال 1350 به سمت وزيردادگستري معرفي شد.

38Equal Rights Amendment- ماده پيشنهادي براي الحاق به قانون اساسي امريکا مبني براين که ايالات متحده و نيز هيچ يک از ايالات نمي توانند تساوي حقوق در برابر قانون را براساس جنسيت مورد تخطّي قرار دهند و نيز کنگره امريکا براي تضمين تساوي حقوق مردان و زنان قانون وضع خواهد کرد. اين ماده الحاقي به تصويب نرسيد.

39- رضا مظلومان استاد دانشگاه تهران بود. او پس از انقلاب در پاريس برعليه جمهوري اسلامي به فعاليت پرداخت و به دست عوامل جمهوري اسلامي ترور شد.

40- غلامرضا کيانپور، پس از طي مقاماتي در سازمان برنامه، معاون وزارت اقتصاد، استاندار آذربايجان غربي، استاندار اصفهان، وزير اطلاعات، و وزيردادگستري شد. کيانپور از رجال سرشناس اواخر دوران پهلوي بود. پس از انقلاب جمهوري اسلامي او را محکوم و اعدام کرد.

41- فريدون هويدا برادر اميرعباس هويدا و فرزند عين الملک هويداست. او پس از تحصيل در بيروت به پاريس رفت و به اخذ درجه دکتراي دولتي در حقوق نائل شد. درايران، در سال 1334 به وزارت خارجه پيوست. درسال 1344 معاون وزارت خارجه شد و از 1350 تا انقلاب نماينده دائم ايران در سازمان ملل بود.

 42- کميسيون اقتصادي و اجتماعي براي آسيا و کناره اقيانوس کبير يکي از سازمان هاي منطقه اي مسئول در برابر شوراي اقتصادي و اجتماعي سازمان ملل است. مرکز مطالعه مربوط به وضع زنان اين کميسيون در تهران تاسيس شد و خانم اليزابت ريد به رياست آن گماشته شد.


43-United Nations International Research and Training Institute for The Advancement of Women اينسترا، اگرچه از سوي سازمان ملل تاسيس شد، اما بودجه اش از طريق اعانات کشورها تامين مي شود.

 44- هلوي سپيلا اهل فنلاند و در دوره دبيرکلي کورت والدهايم معاون وي در امور اجتماعي بود. 45-کورت والدهايم، ديپلمات اطريشي، از 1972 تا 1981 دبيرکل سازمان ملل و از 1986 تا 1992 رئيس جمهور اطريش بود. والدهايم در زمان گروگان گيري براي ميانجي گري به ايران رفت اما با غضب دانشجويان پيرو خط امام و نيز نزديکان خميني روبرو شد و بدون نتيجه بازگشت.

46- اديب، روزنامه نگار و ايران شناس و مترجم. شفا در دربارشاهنشاهي ابتدا وابسته مطبوعاتي و در آخر معاون فرهنگي وزارت دربار بود. او رئيس کتابخانه ملي پهلوي، همچنين رئيس کميسيون بين المللي شوراي عالي برگزاري جشن هاي دو هزارو پانصد سال پادشاهي ايران بود. شفا تعداد قابل ملاحظه اي از کتاب هاي کلاسيک غربي را به فارسي ترجمه کرد و نيز از سوي بسياري کشورها براي فعاليت هاي ادبي مورد تقدير قرار گرفت. شفا پس از انقلاب در فرانسه زندگي مي کند و چندين مجلّد در رد جمهوري اسلامي به رشته تحرير درآورده است.

47- شجاع الدين شيخ الاسلام زاده، جراح استخوان، تحصيلات خود را در امريکا به پايان رساند. او سال ها جراح بيمارستان پارس و نيز مديرعامل سازمان کمک به معلولين بود. او در سال 1353 وزير بهداري و رفاه اجتماعي شد. شيخ الاسلام زاده پيش از انقلاب، همراه با تعدادي از سران دولت، زنداني شد و پس از انقلاب مدتي در زندان بود.

48- عبدالحسين سميعي فارغ التحصيل دانشکده پزشکي دانشگاه کرنل و نيز پيش و پس از انقلاب استاد آن دانشگاه بود. او مدتي مدير امور پزشکي مرکز پزشکي فيروزگر بود. سميعي در 1953 به وزارت علوم و آموزش عالي منصوب شد. پيش از انقلاب او مرکز پزشکي شاهنشاهي را پايه گذاشت.

49- قاسم معتمدي در رشته پزشکي از دانشگاه تهران فارغ التحصيل شد و در امريکا در زمينه بيماري هاي ريوي تخصص گرفت. او در ايران مراحل اداري را در وزارت بهداري پيمود. معتمدي چندين سال رئيس دانشگاه اصفهان و سپس وزير بهداري بود.

50- عبدالمجيد مجيدي پس از پايان تحصيلات در فرانسه و بازگشت به ايران در بانک توسعه صنعتي آغاز به کار کرد و سپس در زمان ابتهاج به سازمان برنامه منتقل شد. او در سال 1966 معاون نخست وزير و رئيس دفتر بودجه شد و در سال هاي بعد به وزارت توليدات کشاورزي، وزارت کار و در سال 1972 به رياست سازمان برنامه و بودجه منصوب گرديد.

51- منوچهر آزمون پس از اخذ درجه دکترا در اقتصاد سياسي از دانشگاه کارل مارکس در آلمان شرقي و بازگشت به ايران در دفتر نخست وزير و پس از چندي به سمت مديرکل خبرگزاري پارس به کار مشغول شد. درسال 1350 رئيس سازمان اوقاف و در انتخابات 1354 نماينده اول تهران بود. آزمون در 1355 وزير کار و امور اجتماعي شد. در دوران انقلاب خواستار دستگيري و محاکمه اعضاي کابينه ها بود، اما خود به زندان افتاد و پس از انقلاب از سوي جمهوري اسلامي محکوم و اعدام شد.

52- رضا صدقياني فارغ التحصيل دانشکده کشاورزي کرج و دانشگاه سيراکيوز نيويورک در رشته کشاورزي و جنگلداري خدمات اداري خود را از وزارت کشاورزي آغاز کرد، مدتي مدير قسمت کشاورزي سازمان برنامه و سپس معاون وزارت کشاورزي بود. در سال 1352 استاندار خوزستان و در سال 1354 وزير تعاون و امور روستاها شد.

53- جمشيد آموزگار پس از تحصيل در امريکا و اخذ دکتراي هيدروليک از دانشگاه کرنل به ايران بازگشت و سال ها در مناصب بالا، از جمله به عنوان وزير راه، وزير کشاورزي، وزير دارائي، وزير کشور، رئيس هيئت اجرائي حزب رستاخيز، دبيرکل حزب رستاخيز و از تابستان 1356 تا تابستان 1357 در مقام نخست وزير خدمت کرد. آموزگار همچنين چندين سال نماينده ايران در سازمان اوپک بود.

54- گروه 77 در پايان کنفرانس سازمان ملل در زمينه بازرگاني و توسعه (UNC TAD) در ژنو در 15 ژوئن 1964 از سوي 77 کشور در حال توسعه عضو سازمان ملل متحد تاسيس شد- هدف گروه تبيين خواسته ها و نيازهاي کشورهاي درحال توسعه در رابطه با کشورهاي پيشرفته است. اين گروه اکنون شامل 133 کشور مي شود، اگرچه هنوز نام 77 را حفظ کرده است.

55- گروه کشورهاي غير متعهد که ابتدا درسال 1955 در کنفرانس باندونگ به رهبري نهرو، چوئن لاي، و عبدالناصر تشکيل شد. 56- والانتينا ولاديميروونا ترشکووا، فضانورد روسي، نخستين زني بود که به فضا رفت. او در 16ژوئن 1963 درسفينه فضائي به نام "وسُتک 6" به فضا پرتاب شد و پس از 48 دوران در مدت 71 ساعت در 19 ژوئن به زمين بازگشت.

57- عباس آرام کارير اداري خود را در وزارت خارجه آغاز کرد و پس از طي مقامات مختلف در مرداد 1338 در کابينه اقبال به وزارت خارجه منصوب شد. او در سال 1351 به عنوان نخستين سفير ايران به چين کمونيست رفت.

58- لين پيائو، از فرماندهان نظامي ارتش سرخ چين، از نزديکان مائوتسه دنگ بود. او در انقلاب فرهنگي چين به رهبري مائو نقشي عمده داشت. در 1971 به دلائل تاکنون نامشخص متهم به توطئه عليه مائو شد و در شرايط تاکنون نامعلوم، گويا به علت سقوط هواپيما، درگذشت.

59-جرمين گر(Germaine Greer) در استراليا چشم به جهان گشود. او ابتدا در دانشگاه هاي ملبورن و سيدني به تحصيل پرداخت و سپس از دانشگاه کمبريج در سال 1967 به اخذ دکتراي ادبيات انگليسي نائل شد. کتاب معروف او «خواجه مونث» (The Female Eunuch) درسال 1970منتشر شد.

60- هژير داريوش در رشته فيلم سازي و کارگرداني فيلم در پاريس تحصيل کرد. در ايران به کارگرداني و نقد فيلم پرداخت. در فستيوال فيلم تهران و نيز برخي کشورهاي ديگر چند جايزه برد. او مدير بخش فيلم در سازمان راديو تلويزيون ايران بود. The Village Voice -61 در سال 1955 توسط دَن وولف، اِدفانچر، و نورمَن مِيلر به عنوان يک هفته نامه فراليبرال انتقادي در نيويورک پايه گذاري شد.

62- داريوش مهرجوئي، يکي از کارگردانان موفق سينماي ايران، تحصيلات خود را در امريکا در رشته فلسفه آغاز کرد. فيلم هاي اوليه او مانند الماس 33، گاو، هالو، و پستچي روندهاي تازه اي را در فيلمسازي ايران آغاز کردند. فيلم گاو در فستيوال ونيز در 1971 و نيز در همان سال در فستيوال شيکاگو برنده جايزه شد.

63- داريوش شايگان رشته فلسفه را در تهران، فرانسه و آلمان دنبال کرد و در دانشگاه تهران به تدريس مشغول شد. شايگان به ويژه در زمينه ارتباط فلسفه و دين صاحب کتاب هاي متعدد، از جمله تاريخ اديان هند، مي باشد. شايگان در سال هاي آخر پيش از انقلاب سرپرستي برنامه گفتگوي فرهنگ ها را به عهده داشت. 64- ماروين زونيس(Marvin Zonis) استاد علوم سياسي دانشگاه شيکاگو رساله دکتراي خود را در باره زبدگان سياسي ايران نوشت. تخصصش در روان شناسي سياسي است. آخرين کتاب او در باره ايران در رابطه با انقلاب به نام Majestic Failure در سال 1991 در امريکا به چاپ رسيد.

65- کوکب معارفي پس از اتمام تحصيلات در رشته آموزش بهداشت و کارآموزي در بيمارستان هاي امريکا، خدمات خود را در وزارت آموزش و پرورش با سرپرستي دروس مربوط به بهداشت عمومي آغاز کرد. او پس از طي مدارجي در وزارت بهداري در سال 1953 به معاونت وزارت رفاه اجتماعي منصوب شد. 66- مهرانگيز حجازي در رشته هاي داروسازي و بيولوژي از دانشگاه تهران (1959) و سوربن (1966) به اخذ دکترا نائل شد. پس از بازگشت به ايران به تدريس در دانشگاه تهران پرداخت و به درجه استادي رسيد. در پائيز 1354 به معاونت وزارت کار و امور اجتماعي منصوب شد.

67- منصور روحاني مهندس ساختمان و متخصص آب شناسي بود. او ابتدا در شرکت نفت انگليس و ايران شاغل بود. بعد در شهرداري تهران خدمت کرد. مدتي مديرعامل سازمان آب تهران بود. در کابينه حسنعلي منصور به سمت وزير آب و برق معرفي شد و در همين سمت در کابينه اميرعباس هويدا خدمت کرد. در شهريور 1350 روحاني به سمت وزيرکشاورزي تعيين شد و تا آخر دوره زمامداري هويدا دراين سمت باقي ماند. روحاني از وزراي فعال و قدرتمند اين دوره بود. او پس از انقلاب اسلامي به دست حکومت جمهوري اسلامي اعدام شد.

68- منظور دو جناح -پيشرو و سازنده- است که در آغاز اولي را جمشيد آموزگار و دومي را هوشنگ انصاري رهبري مي کردند. پس از آموزگار، رهبري جناح پيشرو ابتدا به عبدالمجيد مجيدي و سپس سناتور مقتدر مژدهي تعلق گرفت. پس از استعفاي انصاري در خرداد 57، قاسم معيني رهبر جناح سازنده شد.

69- اردشير زاهدي فرزند سپهبد فضل الله زاهدي در وقايع 28 مرداد 1332 فعال بود. او با شاهدخت شهناز دختر محمدرضا شاه ازدواج کرد که در سال 1343 به جدائي انجاميد. زاهدي در سال 1338 به سمت سفير کبير ايران در امريکا منصوب شد. او همچنين در سمت سفير ايران در لندن و وزيرخارجه خدمت کرد. در زمان انقلاب او مجددا سفير ايران در امريکا بود.

70- جعفر نديم از دانشگاه تهران ليسانس حقوق و از پاريس دکتراي حقوق بين الملل گرفت. او سال ها در سمت هاي بالاي وزارت خارجه و نيز نمايندگي ايران در سازمان ملل خدمت کرد. نديم در سال 1352 معاون وزارت خارجه شد.

71- سناتور جاکوب جاويتس (Jacob Javits) سناتور جمهوري خواه نيويورک متعلق به جناح ليبرال حزب بود. جاويتس ابتدا با پشتيباني خانواده راکفلر در سال 1947 به مجلس نمايندگان راه يافت و از سال 1957 تا 1981 يکي از دو نماينده ايالت نيويورک در سنا بود. جاويتس به ويژه در زمينه سياست خارجي فعال بود.

72- باربارا والترز، از گزارشگران و مصاحبه کنندگان برجسته رسانه هاي گروهي امريکا، ابتدا با شبکه NBC و سپس ABC همکاري مي کرد. والترز با بيشتر شخصيت هاي جهاني در زمينه هاي سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي مصاحبه کرده است. او به نسبت ديگر نمايندگان رسانه هاي گروهي از دوستان خانواده پهلوي به شمار مي رفت.

73- ذوالفقار علي بوتو از يک خانواده اشرافي راج پوتي بود که اسلام آورده بودند. او در رژيم محمد ايوب خان وزير بازرگاني شد و سپس از 1963 تا 1966 وزير خارجه بود. پس از جنگ 1965 بر سر کشمير با برقراري صلح با هند مخالفت کرد و از دولت کناره گرفت. در 1967 حزب مردم پاکستان را پايه گذاري کرد. پس از شکست مجدد در 1971، بوتو نخست وزير پاکستان شد و تا سال 1977 به صور مختلف قدرت را در پاکستان به دست داشت. در 1997 ژنرال محمد ضياء الحق قدرت را به دست گرفت. بوتو زنداني و علي رغم تقاضاهاي بسيار براي عفو وي، از جمله پادرمياني شاه ايران، محکوم و اعدام شد. او از دوستان شاه ايران بود.

74- ارتشبد حسين فردوست همکلاسي و دوست قديمي محمدرضا شاه بود. او به عنوان رئيس دفتر ويژه نظامي شاه، معاون سازمان امنيت، و سپس از سال 1352 با سمت رئيس سازمان بازرسي شاهنشاهي نقشي عمده در سياست ايران ايفا کرد. فعاليت هاي او در سال هاي آخر پيش از انقلاب و پس از آن هنوز در هاله اي از ابهام قرار دارند. فردوست چندي پس از انقلاب، پس از اداي يک سلسله "اعترافات"، به وسيله جمهوري اسلامي اعدام شد.

75- کريم سنجابي، فرزند سردار ناصر سنجابي از خوانين ايل سنجابي بود. او پس از دريافت درجه دکتراي حقوق از پاريس در 1313 به وزارت معارف و سپس به دانشکده حقوق دانشگاه تهران پيوست. سنجابي از پايه گذاران حزب ايران و رهبران جبهه ملي بود. در دوران انقلاب، پس از يک سلسله گفتگوها در هيئت رئيسه جبهه ملي و نيز با رژيم، سنجابي به خميني پيوست و در دوره نخست وزيري بازرگان مدتي وزيرخارجه بود.

76- مهندس مهدي بازرگان، فارغ التحصيل دانشگاه پاريس، استاد دانشگاه و رهبر نهضت آزادي وابسته به جبهه ملي و از نزديکان مصدّق بود. او بعداً، پس از انقلاب اسلامي، اولين نخست وزير دوران انقلاب شد.

77- شاپور بختيار، آخرين نخست وزير دوران پهلوي، از پايه گذاران حزب ايران و وابسته به جبهه ملي بود. بختيار فرزند سردار فاتح بختياري و از سوي مادر نوه نجف قلي خان صمصام السلطنه، نخست وزير ايران در 1290 و 1296 شمسي هجري بود. بختيار در دوراني سخت شجاعانه نخست وزيري را پذيرفت و پس از پيروزي انقلاب در تبعيد به مبارزه با جمهوري اسلامي ادامه داد. او در 7 اوت 1991 در خانه اش در حومه پاريس از سوي عوامل جمهوري اسلامي به وضع فجيعي به قتل رسيد.

78- برنامه خبري تلويزيوني سراسري امريکا همراه با مصاحبه تحليلي با دولتمداران و صاحبنظران.