جنجال برانگيزترين کتاب دربارۀ حافظ

‌آنچه در پي مي آيد تحليلي انتقادي از کتاب عرفان و رندي در شعر حافظ نوشتۀ آقاي داريوش آشوري است. در نامه اي که از ايشان در نشريۀ نقد و بررسي کتاب، در شماره ١٨، ١٣٥٨، به چاپ رسیده ازاين کتاب به عنوان «کنجکاوي برانگيزترين و نيز جنجال برانگيزترين»(١) کتابي نام برده شده که دربارۀ حافظ انتشار يافته است. نویسنده براي اثبات اين گفته توضيح مي دهد که تاکنون «بيش از سي و اندي» (٢) نقد درمورد آن نوشته شده است. چنين پيداست که در ميان اين نوشته ها تنها دو نوشته بانظر موافق به اين کتاب پرداخته اند.

Oil and Gas After the Revolution

This paper discusses Iran's oil and gas sector since the revolution. For a country with 5 percent of the world's oil and 14 percent of the natural gas reserves, Iran is not likely to run out of hydrocarbons any time soon. But at present Iran has to make do with only about one-tenth of oil revenues per capita in real terms compared to the boom years of the 1970's. While the country's dependence on oil exports has by no means diminished since the revolution, the government is not in a position to reverse the downward trend in revenues per person.

تنش های فرهنگ سينمائی در جمهوری اسلامی


پس از آتش سوزي سينما رکس آبادان،1در مرداد 1347، که به تحريک رهبران مذهبي انقلاب صورت گرفت،2ويران کردن سينماها يکي از راه هاي مبارزه با رژيم شاه شد. نه تنها روحانيان بلکه توده هاي مذهبي مردم نيز در دوران شاه سينما را وسيله تبليغ و نشر فرهنگ خشونت و آزادي هاي جنسي غربي و عاملي براي سمپاشي و فاسدکردن افکار و اخلاق مردم مي دانستند.3 دراين ميان گرچه برخي از مخالفان دولت را متهم به آتش زدن سينماها مي کردند، محتواي بيانيه هاي زيرزميني آنان حاکي از آن است که يا خود آنان مشوق چنين آتش زدن هايي بودند و يا از آن ها به گرمي استقبال مي کردند.4

Cinematic Identity in Iran, Egypt and Turkey

The cinema of Iran, Egypt and Turkey while different in many ways share a number of common characteristics. This article is an attempt to review and compare these differences and similarities. According to the author, in all these countries introduction of cinema led to similar resistance mostly inspired by religious authorities. Yet, eventually in all three the film became a powerful cultural and social medium.

Writing Women's Lives in Iran

When walls surround houses, taqiyeh protects faith, ta'arof plunges the addressee and the addresser into factual suspense, feelings get disjointed in zaheri/bateni, when abstractions supplant concreteness, generalities replace the specific, and indirection is a common practice, autobiographies become a rare commodity in the literary arena. The rather rare attempts at autobiography found among Iranians, until recently, are the logical literary extensions of a culture that creates, expects, and values a certain separation between the inner and the outer, the private and the public.

Pages